Πνευματική Σύναξη στην Πορτογαλία

11-17 Οκτωβρίου 2024

Μόλις οι 30 συμμετέχοντες σε αυτή τη σύναξη, από όλο τον κόσμο, έφτασαν με ασφάλεια στην Πορτογαλία στις 11 Οκτωβρίου και έκαναν check-in στο ξενοδοχείο, συναντήθηκαν για δείπνο σε ένα εστιατόριο που είχε κλείσει για αυτούς. Τα τυπικά πορτογαλικά πιάτα με ψάρι ήταν συγκλονιστικά και ένα τόσο ωραίο καλωσόρισμα για εμάς! Κατά τη διάρκεια αυτού του πρώτου γεύματος μπορέσαμε να γνωριστούμε λίγο μεταξύ μας και επίσης να γιορτάσουμε τα γενέθλια του π. Βασίλη – με κρασί πόρτο και γλυκά που ο Πορτογάλος φίλος μας Rui και η σύζυγός του Ida είχαν δωρίσει για την περίσταση αυτή.

Θέα του μοναστηριού

Στις 12 Οκτωβρίου, γύρω στις 9 το πρωί, ξεκινήσαμε το πρωί με τη Θεία Λειτουργία στο μοναστήρι του π. Milheiro. Ο π. Milheiro υπήρξε πιστός φίλος της Αληθινής εν Θεώ Ζωής από την αρχή της δημιουργίας της και, επιπλέον, προσωπικός φίλος της Βασούλας. Το μοναστήρι του, το οποίο βρισκόταν όχι μακριά από το ξενοδοχείο μας, είναι αφιερωμένο στην Αληθινή εν Θεώ Ζωή. Στον πανέμορφο κήπο του, που μοιάζει περισσότερο με πάρκο, εκτίθενται αποσπάσματα από τα μηνύματα της ΑΕΘΖ, σε μεγάλους πίνακες, ανθεκτικούς στις καιρικές συνθήκες, πίνακες που μοιάζουν με τις Στάσεις του Σταυρού και τα διάφορα μυστήρια του Ροδαρίου. Κάθε ημέρα, ξεκινούσε με λειτουργία σε αυτό το μοναστήρι.

Ο π. Milheiro στο παρελθόν είχε διανείμει βιβλία της Αληθινής εν Θεώ Ζωής σε όλες τις πορτογαλικές φυλακές, με αποτέλεσμα πολλοί κρατούμενοι να ασπαστούν τη χριστιανική πίστη. Ήμασταν πραγματικά χαρούμενοι και ευγνώμονες που τον συναντήσαμε στα γηρατειά του – λίγο πριν επιστρέψει στο σπίτι του στον Ουρανό στις αρχές Δεκεμβρίου.

Η πρώτη μας εκδρομή εκείνο το πρωί μας οδήγησε στην Κοΐμπρα, την πρώην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας. Εδώ επισκεφθήκαμε το ιστορικό Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα, ένα από τα παλαιότερα της Ευρώπης. Στη συνέχεια ξεναγηθήκαμε στο ιστορικό κέντρο της Κοΐμπρα με μια στάση στον μεγαλοπρεπή “Sé Velha”, τον παλιό καθεδρικό ναό.

Ο π. Mileiro με την αδελφή Isabelle

τα σημαντικότερα ρομανικού ρυθμού κτίρια της Πορτογαλίας. Βυθιστήκαμε στη ζωντανή ατμόσφαιρα των στενών δρόμων και των τοπικών καταστημάτων. Στη βόλτα μας ακολουθήσαμε τα βήματα του Αγίου Αντωνίου, ο οποίος αναφέρεται εδώ ως Άγιος Αντώνιος της Κοΐμπρα. Η ζωή του ξεκίνησε εδώ και τελείωσε στην Πάντοβα.

Η ξενάγηση της πόλης συνεχίστηκε το απόγευμα. Είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε το μνημείο προς τιμήν της Luzia, μιας από τις μυστικούς της Φάτιμα, και επίσης να ρίξουμε μια σύντομη ματιά στην εκκλησία που ανήκε στο μοναστήρι της.

Επίσκεψη στο τυπογραφείο του μοναστηριού

Στις 13 Οκτωβρίου επισκεφθήκαμε τη Φάτιμα. Η αναχώρησή μας ήταν στις 6:00 π.μ. Το ταξίδι των 2,5 ωρών, που μας οδήγησε μέσα από την όμορφη πορτογαλική ύπαιθρο, πέρασε γρήγορα με προσευχές και τραγούδια. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής με το λεωφορείο, η Heidi Kyhl μας μίλησε για το σημαντικό έργο των Beth Myriam Houses – ένα σημαντικό έργο της Αληθινής εν Θεώ Ζωής.

Στον δρόμο παρατηρήσαμε πολλά λεωφορεία που πήγαιναν στον ίδιο προορισμό. Τελικά, φτάσαμε και παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία στη Φάτιμα, μαζί με περίπου 200.000 ανθρώπους, κάτι που ήταν αρκετά συγκλονιστικό. Η μουσική, η οποία εκτελέστηκε τόσο από επαγγελματική ορχήστρα όσο και από χορωδία, ήταν πολύ εορταστική. Λίγα λόγια κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, καθώς και κατά τη διάρκεια του κηρύγματος ειπώθηκαν στα γερμανικά και στα αγγλικά. Παρά τον συνωστισμό, όλα έγιναν πολύ ειρηνικά και με τάξη.

Εκτύπωση των βιβλίων ΑΕΘΖ από τις μοναχές

Μετά τη λειτουργία, πήγαμε στο σπίτι των οραματιστών. Βρίσκεται κοντά στο χωράφι όπου εμφανίστηκε ο άγγελος στα παιδιά. Τι μεγάλο δώρο να τα βλέπουμε όλα αυτά, με οδηγό τον ιερέα μας, π. Rolf Schönenberger, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος με τεράστια γνώση και εμπειρία.

Στις 14 Οκτωβρίου περάσαμε τη μέρα μας στο Requiao, στο μοναστήρι του π. Milheiro. Εδώ – όπως και προηγουμένως – ξεκινήσαμε την ημέρα γύρω στις 8:30 π.μ. με τη λειτουργία. Μετά τη λειτουργία, ακούσαμε τις ομιλίες από τον π. Rolf, έναν ρωμαιοκαθολικό ιερέα, τον αιδ. Bo, πάστορα της σουηδικής λουθηρανικής εκκλησίας, και τον π. Βασίλη, έναν ιερέα της ελληνορθόδοξης εκκλησίας. Ο π. Salvin Masereka από την Ουγκάντα εκφώνησε κήρυγμα κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.

Αφού ακούσαμε τις ομιλίες, είχαμε το χρόνο και την ευκαιρία να μιλήσουμε εκτενώς μεταξύ μας, να προσευχηθούμε μαζί το κομποσχοίνι, να διαβάσουμε τη Βίβλο και τα μηνύματα της Αληθινής εν Θεώ Ζωής. Οι αδελφές του μοναστηριού μας παρείχαν γεύμα, καφέ και σπιτικό κέικ με γενναιόδωρο και στοργικό τρόπο που νιώσαμε σαν στο σπίτι μας. Μετά το γεύμα, περπατήσαμε στον κήπο και προσευχηθήκαμε στις Στάσεις του Σταυρού. Εδώ χρησιμοποιήσαμε τον οδηγό προσευχής της ΑΕΘΖ, όπως είχαμε κάνει προηγουμένως με το κομποσχοίνι.

Santiago de Compostela

Στις 15 Οκτωβρίου, μετά τη λειτουργία, ξεκινήσαμε για το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Για άλλη μια φορά, η περιήγηση μας οδήγησε κατά μήκος του γραφικού Ατλαντικού. Ο ξεναγός μας εξήγησε λεπτομερώς την ιστορία πίσω από αυτό που βλέπαμε. Κατά τη διάρκεια της τρίωρης διαδρομής, μάθαμε πολλά για τη χώρα, τους ανθρώπους της και την ιστορία της. Ακούσαμε μια ιστορία για την καλλιέργεια των ιτιάς φελλού και τη χρήση τους, η οποία ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα.

Αφού φτάσαμε στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, έναν από τους παλαιότερους τόπους προσκυνήματος στον κόσμο, περπατήσαμε στην παλιά πόλη. Ο ξεναγός μας μάς είπε πολλά για τον εντυπωσιακό καθεδρικό ναό του Σαντιάγο, τον τελικό προορισμό του Δρόμου του Αγίου Ιακώβου. Σε αυτό το ρομανικής-γοτθικής δομής κτίριο φυλάσσονται τα λείψανα του Αγίου Ιακώβου- είχαμε την ευκαιρία να τα προσκυνήσουμε εκεί.

Αφού εξερευνήσαμε τον καθεδρικό ναό, απολαύσαμε έναν περίπατο με ξενάγηση στην “Praza de Obradoiro”, την πολυσύχναστη καρδιά της πόλης, που περιβάλλεται από εντυπωσιακά κτίρια. Περπατήσαμε στη γοητευτική παλιά πόλη, ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου τα στενά δρομάκια και τα πέτρινα κτίρια μας μετέφεραν πίσω στο χρόνο. Κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου μας, γευματίσαμε σε ένα εστιατόριο της Γαλικίας, όπου δοκιμάσαμε τις τοπικές σπεσιαλιτέ, όπως το “pulpo” (καλαμάρι) και το κέικ Santiago.

Στις 16 Οκτωβρίου, μετά τη λειτουργία, περάσαμε περίπου δύο ώρες στο μοναστήρι του Requiao, για να μάθουμε περισσότερα για την ιστορία του. Μας ξενάγησαν στους κήπους του μοναστηριού και στο τυπογραφείο του, όπου τυπώνονται τα μηνύματα της Αληθινής εν Θεώ Ζωής στα πορτογαλικά.

Ιερείς που συμμετείχαν στην Πνευματική Σύναξη

Η Beatrice Bengtson μας έδωσε μια σύντομη ομιλία σχετικά με τα μηνύματα της ΑΕΘΖ, εξηγώντας τη βαθιά παιδαγωγική πίσω από αυτά. Αφού ακούσαμε αυτές τις εμπνευσμένες, διαφωτιστικές πληροφορίες, μεταφερθήκαμε στην αίθουσα, απολαμβάνοντας ο ένας την παρέα του άλλου και τις συζητήσεις.

Αργότερα εκείνη την ημέρα, πήγαμε στο Πόρτο. Εκεί, επισκεφτήκαμε πρώτα τον ιστορικό καθεδρικό ναό του Πόρτο (SÈ de Porto), ένα ρομανικό-γοτθικό αριστούργημα με πανοραμική θέα της πόλης. Από το Πόρτο, πήγαμε στο παλάτι Bolsa, ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα. Είναι γνωστό για το υπέροχο αραβικό δωμάτιό του, εμπνευσμένο από την Αλάμπρα στην Ισπανία. Ένας σύντομος περίπατος μας οδήγησε στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου, γνωστή για το περίτεχνο μπαρόκ εσωτερικό της, καλυμμένο με φύλλα χρυσού.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης στο μοναστήρι

Στη συνέχεια, επισκεφθήκαμε την Avenida dos Aliados, τη λεωφόρο της πόλης, και απολαύσαμε την υπέροχη αρχιτεκτονική και τη φασαρία της. Για μεσημεριανό γεύμα, κάποιοι πήγαν σε ένα πορτογαλικό εστιατόριο όπου μπορούσαν να απολαύσουν τοπικά πιάτα όπως η franceshina ή ο bacalhau (μπακαλιάρος).

Δυστυχώς, λόγω της βροχής, η επίσκεψή μας στην Ευλογημένη Μαρία της Θείας Καρδιάς, Maria Droste zu Vischering στο Κονγκρέσο των Αδελφών του Καλού Ποιμένα, έπρεπε να αναβληθεί. Αυτό θα αναπληρωθεί στο επόμενο ταξίδι!

Επιστρέψαμε στην πατρίδα μας στις 17 Οκτωβρίου. Ο Rui de Francisco και η σύζυγός του Ida οργάνωσαν τις μεταφορές στο αεροδρόμιο για όλη την ημέρα, όπως ακριβώς έκαναν και την ημέρα της άφιξης. Το ταξίδι της επιστροφής μας πήγε θαυμάσια και είμαστε πολύ ευγνώμονες και στους δύο.

Michéle Gleiniger