Πνευματική Σύναξη της ΑΕΘΖ στη Νέα Μάκρη, Ελλάδα 4-7 Μαΐου 2018

Πόσο διψούσαμε γι’ αυτή τη συνάντηση περισυλλογής Όλοι χρειαζόμασταν αυτή την απόσυρση από τον κόσμο, παρά το γεγονός ότι γνωρίζαμε ότι θα μέναμε σε ένα ταπεινό ξενοδοχείο, ίσως με λίγες ανέσεις, αλλά με οικοδεσπότες τον Βασιλιά και την Βασίλισσα του Ουρανού και τον Άγιο Εφραίμ, του οποίου η γιορτή ήταν σήμερα. Φτάσαμε στο παραθαλάσσιο ξενοδοχείο Nireus, στη Νέα Μάκρη. Ένας όμορφος κήπος μας υποδέχτηκε και η θέα στη θάλασσα υποσχόταν ειρήνη στις ψυχές μας.

Ο κόσμος συνέχισε να καταφθάνει μέχρι που συγκεντρωθήκαμε περίπου 110 άτομα. Εν τω μεταξύ, οι προετοιμασίες συνεχίστηκαν στην αίθουσα συνεδριάσεων, κάνοντάς την ακόμα πιο όμορφη. Ο π. John Abberton καθόταν στον κήπο και προσευχόταν σιωπηλά.

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσουμε από τη Θεία Λειτουργία στην έτοιμη πλέον αίθουσα, η οποία ζωντάνεψε με την παρουσία μας, και τον π. Abberton να ετοιμάζει τα απαραίτητα για το ιερό καθήκον, με την Eva να τον βοηθάει. Το απόγευμα ήπιαμε καφέ με φίλους από το εξωτερικό και άλλους που είχαμε να δούμε πολύ καιρό και κάποιους καινούργιους, τους οποίους καλωσορίσαμε με χαρά.

Την επόμενη ημέρα, η Βασούλα μας καλωσόρισε όλους και μας ζήτησε να ψάλλουμε το Πάτερ Ημών στα αραμαϊκά και τον Ύμνο στην Παναγία, του Αγίου Νεκταρίου. Η Βασούλα διάβασε τα λόγια της Παναγίας μας από το μήνυμά της της 15ης Μαΐου 1990, το οποίο μας προετοιμάζει να συναντήσουμε τον Κύριο φροντίζοντας για την πνευματική μας ανάπτυξη. "Προσευχηθείτε να είναι όλοι έτοιμοι. Προσευχηθείτε, μικρά Μου παιδιά, με θέρμη για τις ψυχές που αρνούνται να ακούσουν και αρνούνται να δουν, προσευχηθείτε στον Ουράνιο Πατέρα σας με τον τρόπο αυτόν: Πατέρα Πολυεύσπλαχνε, κάνε αυτοί που ακούνε με τα αυτιά τους αλλά ποτέ δεν καταλαβαίνουν, να ακούσουν τούτη τη φορά τη Φωνή Σου και να καταλάβουν ότι είσαι Εσύ, ο Άγιος των Αγίων. (...) Ζητήστε από τον Πατέρα να συγχωρήσει τις πείσμονες ψυχές που αρνούνται να ακούσουν και να δουν, ο Πατέρας είναι Πολυεύσπλαχνος και θα φροντίσει για όλα τα παιδιά Του. Ναι, παιδιά Μου, εσείς είστε το θυμίαμα προς τον Θεό όταν προσεύχεστε για τη σωτηρία των αδελφών σας. (...) Παιδιά Μου, προσευχηθείτε μαζί Μου. Χρειάζομαι τις προσευχές σας. Προσευχηθείτε κι Εγώ θα τις προσφέρω στον Θεό. Σας βεβαιώνω πως είμαι μαζί σας όπου πηγαίνετε. Ποτέ δεν σας αφήνω, εσάς που είστε τα παιδιά Μου. Σας ευλογώ όλους."

Ο π. John Abberton κράτησε ζωντανό το χιούμορ του, λέγοντας "τι μπορώ να πω εγώ τώρα, ο π. Θεόδωρος τα είπε όλα". Στη συνέχεια μίλησε για ένα προσκύνημα που είχε οργανώσει στην Ουαλία, με θέμα την Παναγία και τη Μητρότητα. Τρία χρόνια πριν είχε χάσει τη μητέρα του και δούλεψε πολύ γι' αυτό το προσκύνημα, αναγνωρίζοντας το Δώρο της Μητρότητας ως μέσο κατανόησης του Θεού. Ο Θεός μας είχε όλους στο σχέδιό Του πριν καν συλληφθούμε. Αυτός είναι ο Πατέρας μας. Δεν είμαστε ποτέ ορφανοί! Δεν θα χάσουμε ποτέ τον Γονιό μας. Όλοι έχουμε κληθεί με το όνομά μας. Η Μητέρα μας μας αποκαλεί με το όνομά μας. Δεν εγκαταλείπει ποτέ τα παιδιά Της.

Ο π. John συνέχισε να μας αφηγείται την ιστορία της Βασίλισσας των Ουρανών, στην οποία δείξαμε την αφοσίωσή μας σε αυτή την πνευματική συνάντηση. Μια Ρωσίδα είχε ονειρευτεί ότι μια εικόνα της Παναγίας βρισκόταν στο υπόγειο μιας μικρής εκκλησίας στο χωριό Kolomna. Κανείς δεν την πίστεψε. Χάρη στη μεγάλη επιμονή της, η εικόνα βρέθηκε στο σημείο που της έδειξε το όνειρό της. Η Παναγία απεικονιζόταν με κόκκινο βασιλικό χιτώνα, το χρώμα του οποίου έγινε πιο σκούρο μετά την αποκάλυψή του, ένα σημάδι που προειδοποιούσε για τις δοκιμασίες που θα αντιμετώπιζε ο ρωσικός λαός, ενώ η Παναγία του Καζάν, αφιερωμένη στη Μόσχα, και η Παναγία της Αγίας Πετρούπολης χάθηκαν. Αργότερα, η εικόνα βρέθηκε στην Παγκόσμια Εμπορική Έκθεση και τοποθετήθηκε στη Φάτιμα. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' επέστρεψε την εικόνα και αφιέρωσε τη Ρωσία στην Άμωμη Καρδιά της Παναγίας μας, όπως Εκείνη το είχε ζητήσει. Η Παναγία μας, η Μητέρα όλης της ανθρωπότητας, είναι το σημάδι της Νέας Πεντηκοστής. Ο Ιησούς θα περπατήσει σύντομα ανάμεσά μας και όλες οι προφητείες θα εκπληρωθούν.

Στη συνέχεια ακούσαμε, με μεγάλο ενδιαφέρον, τις μαρτυρίες του Ervin, του Jonathan-Νεκτάριος, που είχε βαφτιστεί από τη Βασούλα, και της Μαριάννας-Παναγιώτας. Οι μαρτυρίες τους ζέσταναν την καρδιά μας, ώστε να θυμάται τη σωτήρια στιγμή της χάρης του Θεού, ο οποίος μας κάλεσε με το ευλογημένο Μήνυμά Του.

Η Βασούλα, κρατώντας το μήνυμα του Θεού για τη Μητέρα Του (20 Μαρτίου 1996), μίλησε για την ημέρα που ο Θεός χρησιμοποίησε τον γιο της Φαμπιάν για να επιβεβαιώσει ότι η Παναγία μας, η Παρθένος Μαρία, είναι η Μητέρα του Θεού. Επιπλέον, στις πρώτες κλήσεις από τον Ιησού στην παιδική της ηλικία, η Παναγία περιποιόταν τη Βασούλα να είναι μια όμορφη νύφη για τον Υιό Της, φροντίζοντας το νυφικό της και τα μαλλιά της. Η Παναγία μας θέλει να είμαστε πνευματικά έτοιμοι για τον Υιό Της, μας προετοιμάζει, αυτός είναι ο ρόλος Της. Προσπαθεί για τη σωτηρία μας, ακόμα κι αν χρειαστεί να μας πάει στον Παράδεισο από την πίσω πόρτα, είπε η Βασούλα γελώντας, υπονοώντας ένα αστείο.

Στη συνέχεια διάβασε το μήνυμα του Ιησού όπου περιγράφει τη Μητέρα Του, τιμώντας την. Ακολουθεί ένα απόσπασμα από αυτό (20 Μαρτίου 1996): "Ω, αριστούργημα του Πατέρα Μου! Ω Θαυμαστό Αριστούργημα του Γιαχβέ! Νύμφη του Αγίου Μου Πνεύματος! Λαμπρή Μου Τράπεζα! Η Καρδιά σου, ω αγαπημένη των Αγαπημένων, είναι ενωμένη με τη δική μας! Η Καρδιά σου είναι ο κλεισμένος Μου κήπος, μια σφραγισμένη Πηγή. Η Καρδιά σου είναι Πηγή που κάνει τους κήπους εύφορους. Η Καρδιά σου, ω Λατρευτή, είναι ο Θρόνος Μου πάνω στον οποίο τιμήθηκα. Καρδιά της Καρδιάς, την οποία έστεψα ενώπιον Μας και ενώπιον όλης της ουράνιας Αυλής Μου, πώς μπορεί κάποιο από τα πλάσματά Μου να αρνηθεί την Καρδιά Σου;".

Πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε την Μητέρα του Κυρίου. Σε όσους αρνούνται να το κάνουν αυτό και ερμηνεύουν την Γραφή με το γράμμα και όχι με το Πνεύμα, θα πρέπει να απαντήσουμε παραθέτοντας τα σημεία όπου η Παναγία μας αποκαλύπτεται ως Μαρία Πλήρης Χάριτος (Κεχαριτωμένη), Μητέρα του Κυρίου, τον Ευαγγελισμό του Γαβριήλ στην Παρθένο Μαρία και την επίσκεψή Της στην Ελισάβετ.

Η Βασούλα επεσήμανε το χιούμορ του Θεού σε ορισμένες περιπτώσεις. Κάποτε, όταν πεινούσε, ο Κύριος τη ρώτησε: "Πεινάς για τον Λόγο Μου;" Σε μια άλλη περίπτωση, όταν πάλι πεινούσε, και ο Κύριος το ήξερε αυτό, την ρώτησε: "Πεινάς για τον Άρτο Μου; "Ιησού, μιλούσα για τον επίγειο άρτο..." "Ποιόν από τους δύο θα προτιμούσες να φας;" "Και τους δύο, Ιησού". "Ναι, αλλά όποιος τρώει από τον Άρτο Μου θα ζήσει αιώνια".

Ήταν η σειρά του π. Βίνσεντ να μιλήσει. Μίλησε για τη συμβολική σημασία της λέξης "καρδιά", η οποία αναφέρεται 1000 φορές στην Αγία Γραφή, και την σημασία του να γνωρίζουμε τον Θεό με την καρδιά και όχι με το μυαλό μας. Η πλούσια αναφορά σε 12 συμβολισμούς που ξεδίπλωσαν τον ρόλο της καρδιάς, τον τόπο της μνήμης του Λόγου του Θεού, στην καρδιά και τα συναισθήματα αγάπης, χαράς, πόνου, πικρίας και ευγνωμοσύνης. Ο Θεός μπορεί να σας πλησιάσει μόνο στην καρδιά. Η Μαρία η Κεχαριτωμένη λέει "ναι" στον Θεό μέσα από την καρδιά Της. Είναι σημαντικό να γίνουμε εσωτερικά όμορφοι, αφιερώνοντας τους εαυτούς μας στην Ιερή Καρδιά του Ιησού και στην Άμωμη Καρδιά Της. Το Άγιο Πνεύμα, μέσω της ισχυρής μεσιτείας της Άμωμης Καρδιάς της Αειπαρθένου Μαρίας, σπεύδει με χαρά σε εμάς. Η Παναγία μας λέει: "Μεγαλώστε στην Άμωμη Καρδιά Μου και θα θεραπεύσω όλες τις πληγές της ψυχής σας." Η προσευχή του Ροδαρίου είναι μια ασπίδα προστασίας σε κάθε μάχη. Τα λόγια του π. Βίνσεντ μας βοήθησαν να εμβαθύνουμε στα καλέσματα της Καρδιάς Της. Μετά την εξομολόγηση και την Θεία Λειτουργία, ήρθε η ώρα του δείπνου, και ακολούθησε η προσευχή του Ροδαρίου.

Την Κυριακή το πρωί, πήγαμε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και του Αγίου Εφραίμ, όπου παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία και προσκυνήσαμε το Άγιο σκήνωμα του Αγίου που μαρτύρησε, βασανίστηκε φρικτά για οκτώ μήνες για τον Χριστό, μέχρι που τον κρέμασαν ανάποδα σ' εκείνη τη μουριά και τον τρύπησαν με ένα μεγάλο αναμμένο ξύλο στα σπλάχνα. Ήταν θέλημα του Θεού αυτό το προσκύνημα να γίνει ανήμερα της εορτής του, όπως το υπέδειξε στην Βασούλα.

Επιστρέψαμε από τον Άγιο Εφραίμ στην αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου και αφού ψάλλαμε το "Χριστός Ανέστη εκ νεκρών" και τον Ύμνο στην Παναγία μας, η Βασούλα συνέχισε την ανάγνωση του μηνύματος της 20ης Μαΐου 1996 για την Άμωμη Καρδιά της Παναγίας μας, που καθημερινή Της τροφή ήταν το θέλημα του Πατέρα. Η Παναγία μας είναι το Θαυμαστό Σημείο που φανερώνεται σαν Πύρινη Στήλη, σαν Ήλιος και Θρόνος του Θεού. Η Βασούλα μας ζήτησε να προσευχόμαστε γι αυτούς που δεν την σέβονται. Μόνο με αγάπη και με θυσίες μπορούμε να προοδεύσουμε.

Στη συνέχεια ζήτησε από τον π. Vincent να πει λίγα λόγια για το μήνυμα. Ήταν πολύ συγκινημένος καθώς μιλούσε για τα λόγια του Ιησού για την θαυμαστή ομορφιά της Καρδιάς της Παναγίας. Το Θέλημα του Θεού είναι η τροφή της Καρδιάς Της, μαζί με την Υπακοή Της σε αυτό. Ανέφερε το παράδειγμα του Αγίου Φραγκίσκου, ο οποίος προτίμησε τον διωγμό από την ανυπακοή στον Θεό. Το έργο των ιερέων είναι ανεκτίμητο και δύσκολο. Είναι "Υπακοή στο Θέλημα του Θεού και σας ευχαριστώ που προσεύχεστε για τους ιερείς".

Ο π. John, περιέγραψε την περιπέτεια της χειροτονίας του, την οποία οφείλει στη χάρη της Παναγίας μας. Η Παναγία μας είναι η βοήθειά του και καθημερινή σκέψη του. "Και κατέληξελέγοντας: ΑγίαΜητέραΜου,Σε αγαπώ .

Ήρθε η ώρα για τις μαρτυρίες της Δέσπω και της Βασιλείας, οι οποίες περιέγραψαν τι είχε συμβεί πριν και μετά τη μεταστροφή τους. Φάγαμε μεσημεριανό γεύμα και στη συνέχεια προσευχηθήκαμε τα ένδοξα μυστήρια του Ροδαρίου. Αφού οι ιερείς επικαλέσθηκαν το Άγιο Πνεύμα, άρχισε η Προσευχή Θεραπείας, με την Βασούλα τον π. John και τον π. Vincent. Όλοι συγκινήθηκαν από την ισχυρή παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα, τόνισε ο π. Βίνσεντ, είναι η χαρά, είναι η τροφή της ψυχής, πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

Η κλήρωση που ακολούθησε έδωσε μια εύθυμη νότα. Είχαμε όλοι κερδίσει τα πλούσια Δώρα του Θεού, την Αγάπη του Θεού, που άλλαξε τις ζωές μας, και το ζωντανό Του Δώρο, τα Μηνύματα της ΑΕΘΖ και την Βασούλα."Εμείς;", "Ναι, Κύριε", "Εμείς, εμείς;", "Ναι, Παναγία μου."'

"Έλα! Βασούλα μου, ο ζήλος σου μερικές φορές ξεσηκώνει ακόμα κι αυτούς που δεν είναι έτοιμοι να αντιληφθούν ότι σε έστειλα δώρο σ' αυτούς". (30 Μαΐου 2017)

Η Πνευματική συνάντηση έκλεισε με ευλογίες από τη χάρη του Θεού και με την υπόσχεση για μια νέα συνάντηση, πιθανώς σε έξι μήνες, εκεί που θα μας οδηγήσει ο Κύριος.

Ακόμα ηχεί στα αυτιά μου η φωνή του π. Vincent να τραγουδάει: ‘ Que sera que sera que sera, que sera de mi vida que sera’. Μόνο ο Θεός ξέρει! Και το τραγούδι που μου ζήτησε η Βασούλα να τραγουδήσω έλεγε: "Ο χρόνος περνάει, ο χρόνος δεν περιμένει, και ακόμα κι αν όλα μπορεί να γίνουν καπνός, μόνο η αγάπη παραμένει!"

Δόξα στο Θεό, αγαπημένοι μου!

Θάλεια Αργυρίου